ถ้าไม่คิดแบบนั้นทำไมต้องพูดออกมาด้วย

รู้ไมว่าการที่พูดคำนั้นออกมาเค้าจะรู้สึกยังไง

วันนี้เค้าเสียใจมากเลยนะ

เสียใจกับคำที่หลุดออกมาจากปาก

เค้าคิดว่าตัวเองคงตั้งใจพูด

ถ้าตัวเองไม่คิดแบบนั้นก็คงไม่พูดออกมาใช่ไม๊

เค้าผิดตรงไหนเหรอ

ตัวเองมีงานเยอะใช่เค้าก็มีเหมือนกัน

ตัวเองไม่ให้เค้าโทรไปหาตอนกลางวัน

เค้าก็ไม่โทรไป

นี่ตอนกลางคืนขอเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงมันมากไปใช่ไหม

เค้าไม่รู้จะทำยังไง

ตัวเองพูดแบบนั้นแล้วก็มาขอโทษ

ตกลงตัวเองคิดอะไรอยู่เค้าไม่รู้จริงๆ

ถ้าครึ่งชั่วโมงต่อวันมันมากเกินไป

หาทางออกเหอะ

ไม่ข้าใจว่าเค้าทำผิดตรงไหนที่ต้องพูดว่า"ห่างกันสักพัก"

ช่วยบอกเค้าทีเถอะ...เค้าไม่รู้จริงๆ

อโหสิกรรมด้วยละกัน

พวกเราก็แก่ๆๆๆๆๆๆกันขึ้นทุกปี

 

                                                           =  ไอ้ตาล             = แอม(ช้างน้ำ55+)

ขอบคุณ....นะ

ขอบคุณที่ทำให้รู้... เข้าใจในคำว่า “รัก”

รักที่เธอได้มีให้ฉัน เป็นเรื่องจริงไม่ใช่ความฝัน

ให้ฉันได้มีเธอ และเธอจะมีเพียงฉัน...

อยากจะรักเธอให้มากกว่าที่เธอเคยรักฉัน

อยากตอบแทนความผูกพันความห่วงใยที่ให้มา...

อยากให้เธอได้รับรู้ว่าฉันนั้นมองเห็นคุณค่า

*******

 ที่ให้มาฉันรับเอาไว้เก็บเอาไว้ในหัวใจ

ทุก ๆ ครั้งที่ท้อแท้ ที่พ่ายแพ้ ที่ฉันนั้นไม่มีใคร..

ก็มีแต่เธอคอยห่วงใยและให้กำลังใจ

ดูแลไม่เคยต้องการสิ่งใดตอบแทน

ก็อยากให้เธอ... ให้เธอได้รู้เอาไว้ "ขอบคุณที่รักกัน"

ฟังนะฟัง... ให้เธอได้ฟังฉันเอาไว้

=======

 เข้าใจไหม... ว่าต่อแต่นี้ทุกลมหายใจฉันจะไม่ให้ใคร

 จะมีแต่เธอ... จะยกให้เธอจากนี้และตลอดไป ...

ให้เธอเข้าใจ ให้เธอมั่นใจ และเราจะก้าวไปด้วยกัน...

 เธอนั้นเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่ฉันห่วงใย..

ที่ได้รักใครสักคน คน ๆ นั้นก็คือเธอ...

ขอบคุณในความรักที่เธอได้มีให้

^^^^^^^ 

รักเป็นอย่างไรก็เพิ่งจะเข้าใจ

เธอทำให้ฉันได้เข้าใจ

ขอบคุณในความรักที่เธอได้มีให้ ไม่ใช่ฝัน..

ไม่ได้ฝัน ฉันไม่ได้ฝันไป ...

ขอบคุณในรักที่เธอนั้นมีให้ ได้เข้าใจทุกสิ่งในหัวใจ

 ขอบคุณจริง ๆ ที่ทำให้รักกัน...

####### 

ยะฮู้...ปีใหม่ นิสัยใหม่ ทุกอย่างอาจจะใหม่...แต่หัวใจเดิม

.................

"ฟูเอ๋อ"  ฉายาเพื่อนตั้งให้
แปลกันตรงๆก็ เต็มไปด้วยความเอ๋อนั่นเอง

อาทิตย์ที่แล้วก็นึกสนุก

เอาชายกระโปรงไปยัดล้อรถมอไซ

ซะงั้น

ก็แค่อยากรู้ว่าจะมีหนุ่ม มน.หน้าไหน

จอดรถช่วยไม๊อะ

ความจริงไม่ได้ซุ่มซ่ามนะ...หุหุ

แต่สุดท้ายก็มีพี่ๆคนงานมาช่วยตัดกระโปรงให้อะ

ก็คิดอยู๋แล้วว่าสุภาพบุรุษสมัยนี้

มันหากันยาก

วันสูกร์ที่แล้วอาจารย์ให้ออก

ไปพูดหน้าห้อง

เพื่อนๆขำ

โหเห็นเป็นเรื่องตลก

กระโปรงเกือบหลุกแน่ะ

ไม่โดนเองบ้างให้รู้ไป

ตอนนี้ไอ้กระโปรงเจ้ากรมมันยังนอนอยู่ที่ห้อง

เดี่ยวได้เห็นดีกัน

ว้าว!!!!...หนาวแล้วอะ

เมื่อเช้าไม่อยากจะตื่นเลยอะ

♪ หนาวไม่มีใครให้กอด ♪

รักษาสุขภาพกันด้วยนะเพื่อนๆ

กิ้วๆ!!!!

so hurt